So, which one do you think, is the best News Channel in India?

6 Sep 2017

'You can kill me, but you can't defeat me' -Thus proved. -By Rahul Sharma

Senior journalist Gauri Lankesh was shot dead. Intolerance has once again showed up its brutal scarface. We live in a country which guarantees freedom of speech and expression. But where do the rights go when you raise your voice against the powerful? Where do the rights go when you start speaking
for the oppressed?
If this is how the intolerants start covering up the voice of India, then I swear that they're never going to see the light of truth for sure. In every civil society or say civilization itself, development or progress has happened only when they started welcoming critizisms and odd opinions.
Shahid Azmi was shot dead few years back and now, its Gauri Lankesh. No need to compare or classify the incidents, yet the similarity lies in the sole fact that in both the cases, the intolerants had tried to seal the mouth of the truth speakers with bullets. Whatever maybe the reason, killing someone for not having the same opinion of one's own-  is no more an act of valor, but pure form of terrorism.
Well, why should I scribble on this as long as I live in a world which had poisoned Socrates, crucified Jesus, shot Lincoln and Gandhi dead!? Centuries passed, mammoths are gone, but humans are all the same! However, truth ever triumphs and more the intolerant kills, louder the voices roar and history proves it. And that's all for now. Peace out.
- Rahul Sharma

23 Aug 2017

10 K Views. Thank you readers!

So glad to say that my blog has just crossed 10K views this morning. Thanks for the support, my people. Probably, this would be one of the greatest source of encouragements for the 'Under the crowd' writers like me. The fact that makes me more happy is that, the enormous support shown here is not for any kind of videos or pictures or sensational news,  but just for literary content, say in its purest form. Here onwards, '' will be taking up its new form as
Thank you.
- Rahul Sharma

26 Jul 2017

Remembering Prof. YASH PAL - by Rahul Sharma

Prof. Yash Pal. There was a time when I saw this name in NCERT textbooks and said to my friends like "See, this is the MAN we saw on TV!" Yes,  'TURNING POINT' was indeed such a piece of scientific nostalgia, that was telecast in Doordarshan in 1990s which my grandpa used to watch! Obviously, DOORDARSHAN was the only source of "youtubeing" for the 90s kids in every sense and Prof. Yashpal was one of those revolutionaries who took science and technology from laboratories to living room. I am sure that no kid of my generation and the ones before, having had a scientific inclination at some point in life, could ever forget his name. I Still remember reading his articles in various children's magazines. He often replied and clarified all those idiotic and non sensical doubts of the readers with sensible answers. The one who explained ultra complex scientific theories in simple layman's language and only a true genius can do that. Undoubtedly, I say he had inspired a lot of people in filling up the 'curiosity space' within their brains which helped them to dream higher as Dr. Kalam had said. A dozen times I had dreamt of such a professor appearing in an Engineering College, which hardly happened! One who played a pivotal role in drafting out NCERT curriculum; The man behind the setting up of IUCAA. This man will be missed for sure.

- Rahul Sharma

3 Jul 2017

Thondimuthalum Dhriksakshiyum or The Brilliance of Pothettan! (An outlook)- By Rahul Sharma

THONDIMUTHALUM DHRIKSAKSHIYUM (The Exhibits and The Eyewitness): Got to taste yet another impeccable dish being served hot and raw from team Dileesh Pothan​​,  Syam Pushkaran​​, Sajeev Pazhoor​​ and Rajeev Ravi​​. Nothing lesser was expected from the holy team of 'Maheshinte Prathikaram'.
Fahadh Faasil has proved that he belongs to the clan of those actors who are hardly replaceable in the entire Indian Film industry based on the characters which they have played. Suraj Venjarammoodu has made an appreciable path breaking appearance in the film as one of the lead characters.  I am glad to see those grand and lively natural frames of Rajeev Ravi,  which were once seen in Gangs of Wasseypur and Kammattipadam,  that moves along the breathe and beat of the story. Undoubtedly, Thondimuthalum Dhriksaakshiyum would definitely stay high for a pretty long time within the minds of movie lovers. Dileesh Pothan has once again proved that he is one of the most promising directors from the South. Just like Maheshinte Prathikaram, 'THONDIMUTHALUM DHRIKSAAKSHIYUM' also goes with both the public conscience as well as with the critics' sense!  Unlike from what we see in usual films, the plot does not squeeze into the characters and their perceptions vertically. Rather,  the writer-director teamies have taken the plot laterally, say spreading the plot horizontally,  so as to bring about a completely developed plot without any kind of polarization on any kind of speculated dogma. The climax happens only within the minds of the viewer. Actors Alencier Ley​​ and new face Nimisha Sajayan​​  were completely synchronized within the plot. Thondimuthalum Dhriksaakshiyum would definitely garnish the emerging new face of the Malayalam film industry which would have its position soon fixed, within the category of World Cinema. Movies like Angamali Diaries, Take Off and Thondimuthalum Dhriksaakshiyum all the three being released in about half an year's time, shows the new outlook of the emerging Mollywood. In that sense, despite Keralites, I want the world to watch this film and thus, I chose to put up this article in English. Certainly, an inspiration for the upcoming writers and creative enthusiasts waiting out there in the muddy and rugged world.
Great rendition from the crew.
Hats off.

11 Jun 2017

"വെള്ളിയാഴ്ച്ചകളിലെ ബാല്യകാലസഖികൾ" - Rahul Sharma

ഒന്ന് മനസ്സിരുത്തി വായിച്ചിട്ട് 9-10 വർഷങ്ങമെങ്കിലുമായി കാണും. "രാജമാണിക്യം" ഇറങ്ങിയ കാലത്തോ മറ്റോ ആണ് ബാലരമ /ഡൗജസ്റ്റ് / ബാലഭൂമി - ഇത്യാദികളുടെ ഔദ്യോഗിക വരിക്കാരനാവൽ നിർത്തിയത് എന്നാണ് ഓർമ. വഴിയരികിലെ കടയിൽ തൂങ്ങിയാടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ ഓർമക്കായി ഒന്ന് വാങ്ങി നോക്കിയതാ : 'മാജിക് മാലു' ഒന്നുമിപ്പോ ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. 'പുലിമുരുകൻ' തുടങ്ങി യൂട്യൂബ് വീഡിയോ ലിങ്കുകൾ വരെ നിറഞ്ഞതാണ് പുതിയ ബാല 'രമഭൂമികൾ' എന്നത് പ്രതീക്ഷിച്ച ഒരു തിരിച്ചറിവ് തന്നെയാണ്. എന്നിരുന്നാലും വായനയുടെ നൈർമ്മല്ല്യം ഒരു പരിധിയിൽ കുറയാതെ  കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഇവയ്ക്കാകുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, കാർട്ടൂൺ നെറ്റ് വർക്കിന്റെ പുതിയ പതിപ്പും, പ്ളേസ്റ്റേഷനുകളും, ഫേസ്‌ബുക്കും, ഇന്റർനെറ്റും  ഇന്നത്തെ സ്കൂൾകുട്ടികളുടെ ബാല്യം കവർന്നെടുത്തിരിക്കാമെങ്കിലും ബാല മാസികകളും, ബാലപംക്തികളും ഒരുതരത്തിലും കുട്ടികളെ ഒരിക്കലും വഴിതെറ്റിച്ചിരുന്നില്ലെന്നത് അനിഷേധ്യമായ യാഥാർഥ്യം തന്നെയാണ്. "മക്കള് പഠിക്കാൻ ബാലരാമഭൂമികൾ നിർത്തുക"യായിരുന്നു അന്നത്തെ മാതാപിതാക്കളുടെ രീതിയെങ്കിൽ പിന്നീടത്  "കേബിൾ ടിവി കട്ട് ചെയ്യുക" മുതൽ ഇപ്പോൾ "വൈഫൈ പാസ്‌വേഡ് " പിള്ളേര് ഹാക്ക് ചെയ്തെടുക്കാതെ നോക്കേണ്ടയിടത്ത് വരെ എത്തിനിൽക്കുന്നു.  വിചിത്രഭ്രമം ഉളവാക്കുന്ന നവയുഗമാധ്യമങ്ങളുടെയിടയിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് എത്രനാൾ കഴിയുമെന്നറിയില്ല. ഈ അടുത്ത കാലത്ത് വായനയെക്കുറിച്ച് ഒരു  സ്‌കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിനിയോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ "ഞാനെന്തിനാ ചേട്ടാ സമയം കളഞ്ഞ് ഇതെല്ലാം മെനക്കെട്ട് വായിക്കുന്നത് !? ഇതൊക്കെ പിള്ളേർക്ക് ഉള്ളതല്ലേ അയ്യേ... !" എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ആറാം ക്ലാസിലെ കുട്ടികളൊക്കെ ഇപ്പൊ "പിള്ളേരല്ലാതായിരിക്കുന്നു" എന്ന് തോന്നുന്നു. വെള്ളിയാഴ്ചകൾക്ക് വേണ്ടിയൊക്കെ കാത്തിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. അതൊന്നും 4G യുഗത്തിലുള്ളവർക്ക് അറിയണമെന്നില്ല. അറിയേണ്ട കാര്യവുമുണ്ടാകില്ല. പക്ഷേ, ഒരു വ്യക്തിയിൽ പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ വെളിയിലേക്കുള്ള   "വായനാശീല"ത്തിന് തിരികൊളുത്തുന്നത് ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങളായിരിക്കാം. അതോർത്തെങ്കിലും മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികൾക്ക് നിർബന്ധമായും ഇത്തരം ബാലമാസികകൾ വാങ്ങിനൽകണമെന്ന് പറയാനാഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരു 4 കൊല്ലമെങ്കിലും ബാലമാസികകൾ വായിച്ചിട്ട് മതി അവന്റെ /അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വിരൽ -വൈറൽ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ കടന്നുകയറുന്നത്. 'ബാല്യമെങ്കിലും ' നഷ്ടപ്പെട്ടുപോവാതെ സൂക്ഷിക്കാനുള്ള ഒരു 'പ്രതിരോധകുത്തിവെയ്പ്പായി'  സർക്കാരിന് സ്‌കൂളുകളിലും ഇവ വിതരണം ചെയ്യാവുന്നതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.

PS: എന്തായാലും, ഇനി ഇതുപോലെ വാങ്ങുന്ന ബാലമാസികകൾ ഷെൽഫിൽ നിന്നും എടുത്ത് ഷോകേസിലേക്ക് മാറ്റിവെയ്ക്കാൻ ആണ് എന്റെ തീരുമാനം.

-എന്ന്,  ബാലരമഭൂമികളും, അമർചിത്രകഥകളും, ഡൈജസ്റ്റുകളും കാരണം വായനയുടെയും എഴുത്തിന്റെയും ചിന്തകളുടെയും ലോകത്തിലേക്ക് വീണുപോയവരിൽ ഒരാൾ !

2 May 2017

It's all about you, me, Zen, the Motorcycle and the Universe! -By Rahul Sharma

'ZEN AND THE ART OF MOTORCYCLE MAINTENANCE' By Robert M Pirsig.-First of all, I would like to thank Dr.Maria Eapen for suggesting me this invaluable piece of read. (4 years passed, but once said, I will never forget something like this!) At times,  all that you need is a stuff to stay out from the normal world, just to get immersed in 'something else' and just become a frill of 'that' edifice and to go with the flow and keep learning and living. This time, it was nothing but this, that looks both inward and outward at the prospects of achieving enlightenment in this complicated world. Something that influenced me the most till date in my life. A very productive reading experience since Wilde, Nietzsche, Ghibran, Aldous Huxley, Jalaluddin Rumi etc.. From Korea to the Americas; From Japan to India; From Dostoyevsky to Omar Khayyam; From Isaac Newton to  Robinson Crusoe ; From Minesota to California; It is where the ego versus the alter ego; From 'PHAEDRUS' to the author and from ZEN to the MOTORCYCLE and its maintenance. Bible, Gita and Quran with a mix of Buddhism and Taoism tastes brilliant and exotic. This cannot be reviewed merely in few words as it teaches something about the 'something between' concepts. I say now the 'MU' Mode is turned ON so as to switch my-self between the modes of classic and romantic tracks. The Oriental meets the Occidental and lays the base of 'Tat vam asi'! A hard core philosophical read, a psychological roller coaster through a parallel world of philosophy, 417 Pages and finished off just in a week's time. Highly recommended, only if you're ready for that. Of course, strictly not everyone's cup of tea,  but I do swear that it certainly offers something just more than a cup of Cappuccino could offer you on a brittle cold morning! Get ready for the ultimate REDEMPTION! Come, Break out and sprout! You cannot explain the READ unless you could explain the RIDE! A Philosophical extravaganza, an extrapolation of life thoughts and an experimental journey through its practical gumption.
#Philosophy #Psychology

By Rahul Sharma

12 Apr 2017

DUEL (film: 1971- Steven Spielberg) ഡ്യുവൽ (അവലോകനം- by Rahul Sharma)

(Steven Spielberg) സ്റ്റീവൻ സ്പില്ബർഗിന്റെ ആദ്യ ചിത്രം. 1971 ൽ പുറത്തിറങ്ങി. (Dennis Webber) ഡെന്നിസ് വെബ്ബറിന്റെ അഭിനയവും (Jack A Marta) ജാക്ക് മാർട്ടയുടെ കാമറയും കൂടിയാവുമ്പോൾ "DUEL" ഒരു സംഭവമായി മാറുന്നു. 'I am Legend'  ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചിത്രങ്ങളുടെ മൂലകഥാരചയിതാവ് കൂടിയായ (Richard Matherson) റിച്ചാർഡ് മാതേർസൺ തന്റെ സുഹൃത്തുമായി 1963 നവംബർ 22നു (കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ജോൺ എഫ് കെന്നെഡി വെടിയേറ്റു മരിച്ച ദിവസം) അമേരിക്കയിലെ നെവാദ പ്രദേശത്തുകൂടെ കാറിൽ സഞ്ചരിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ ഒരു വ്യക്തിപരമായ അനുഭവത്തിൽ നിന്നും ഊർജ്ജംകൊണ്ട് പില്ക്കാലത്ത് രചിച്ചതാണു ഈ കഥയത്രെ.
1 Hr 29 Min. ദൈർഖ്യം ഉള്ള ചിത്രതിന്റെ 90 ശതമാനവും കേവലമൊരു
 കാറും ഒരു ട്രക്കും തമ്മിലുള്ള ഗംഭീരമായ ചേയ്സ് സീക്വൻസുകളാണു. ഹോളിവുഡ് ബ്ലാക്ക് അൻഡ് വൈറ്റ് ക്ളാസ്സിക് കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം കളർ വിപ്ലവം ആയി, പിന്നീട് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലിറങ്ങി തരംഗം സൃഷ്ടിച്ച ‘'വെർട്ടിഗോ“ പോലുള്ള ചിത്രങ്ങൾക്ക് ശേഷം ,കൗബോയ് ചിത്രങ്ങളുടെയും മറ്റും വാഴ്ചക്കാലത്ത് കേവലം ഒരു ട്രക്കും കാറും മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് പ്രേക്ഷകരെ ആദ്യാവസാനം മുൾമുനയിൽ നിർത്തുന്ന, ത്രില്ലടിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരമൊരു സിനിമ ചെയ്യാൻ സംവിധായകൻ കാണിച്ച ധൈര്യം അപാരം തന്നെ.  'വല്ലഭനു പുല്ലുമായുധം' എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ മികച്ചൊരു കഥാതന്തു ഒരു നല്ല സംവിധായകനു ലഭിച്ചാൽ അതുവെച്ച് നല്ലൊരു സിനിമ ചെയ്യാൻ ജീവനുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾ പൊലും വേണമെന്നില്ല എന്നും, സിനിമ എന്ന കലാരൂപം കേവലം അഭിനേതാക്കളുടെ കുത്തകയല്ലെന്നും മറിച്ച്, സംവിധായകന്റെ പ്രാഗത്ഭ്യമാണെന്നും സ്പീല്ബർഗ് തന്റെ ആദ്യചിത്രമായ ഡ്യുവലിലൂടെ നിസ്സംശയം തെളിയിക്കുന്നു. ദൃശ്യവത്കരണകല അഥവാ 'The art of Visualization' എന്താണെന്നറിയാനും മറ്റും ഈ ചിത്രം ഒരു പഠനമാക്കുന്നതിൽ പോലും തെറ്റില്ല എന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ചെറിയ ചെറിയ പോരായ്മകൾ ഉണ്ടാവാമെങ്കിലും ഏകദേശം അര നൂറ്റാണ്ട് പഴക്കമുള്ള ഒരു ചിത്രമെന്ന നിലയിൽ നമുക്കതെല്ലാം മറക്കാവുന്നതാണു. ഇതിൽ നിന്നും പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട് പിന്നീടിങ്ങോട്ട് ഹോളിവുഡിൽ മാത്രമല്ല, മലയാളസിനിമയുൾപ്പെടേയുള്ള ലോകസിനിമയിൽതന്നെ നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ വേറേയും വന്നിട്ടുണ്ട്.
ഡെന്നിസ് വെബ്ബർ അവതരിപ്പിച്ച 'ഡേവിഡ് മാൻ' (David Mann) എന്ന നായക കഥാപാത്രമല്ലാതെ  മറ്റൊരു കഥാപാത്രവും സിനിമയിൽ ഏകദേശം 2 മിനിറ്റിലധികം രംഗത്ത് വരുന്നില്ല എന്നതാണു സത്യം. ആകെക്കൂടെ വളരെ കുറച്ചു സംഭാഷണങ്ങൾ മാത്രം. നായകന്റെയൊപ്പം ചുവന്ന PLYMOUTH കാറിൽ കാലിഫോർണിയൻ മരുഭൂമിയിലൂടെ പ്രേക്ഷകനും സഞ്ചരിക്കാനാവും എന്നത് തീർച്ച! ഭീകരമായ 'Build up' ഉള്ള ഒരു വില്ലനെയൊ, നെടുനീളൻ ഡയലോഗുകളിലൂടെയൊ, ഭീതിയുളവാക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന ആളായോ ഒരു വില്ലനെ ഈ പടത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്നില്ല. മറിച്ച്, മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും വില്ലനായി വരുന്ന ‘സാഹചര്യങ്ങളെയും’ ‘വസ്തുക്കളെയും’ ഒക്കെയാണു സ്പീല്ബർഗ് ഇവിടെ വില്ലനായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഭീതി ഉളവാക്കുന്ന എന്തും ഭീകരം തന്നെ! 'Fear of the unknown'  അഥവാ എന്താണെന്നറിയാത്തതിനോടുള്ള, അത്തരം അനിശ്ചിതത്വത്തിനോടുള്ള ഭയം ആണു യഥാർഥ ഭയം എന്ന് പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട് ഡ്യുവൽ. അത്തരത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ മികച്ച വില്ലനുള്ള അവാർഡ് നേടുന്നത് ജീവനില്ലാത്ത അഭിനേതാവായ ട്രക്ക് ആയിരിക്കുമെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം! നായകകഥാപാത്രമായ ഡേവിഡ് മാനിന്റെ സ്വഭാവസവിശേശതകളിലേക്കൊന്നും സിനിമ കാര്യമായി വിരൽ ചൂണ്ടുന്നില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണു.
കുറഞ്ഞ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആശയം പ്രേക്ഷകരുമായി പങ്കുവെക്കുന്നതിൽ സ്പീല്ബർഗ് നൂറുശതമാനവും വിജയം കൈവരിച്ചു എന്നു തന്നെ പറയാം. “താൻ വന്നത്  ചുമ്മാതങ്ങു പോവാനല്ല” എന്ന് തന്റെ ആദ്യ ചിത്രത്തിലൂടെ തന്നെ അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചിരുന്നു എന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. അതും സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇത്രയേറെ ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്. ഏതൊരു സിനിമാസ്നേഹിയും, ത്രില്ലർ ആസ്വാദകനും തീർച്ചയായും കണ്ടിരിക്കേണ്ട സിനിമ. ഒരു പക്ഷേ അന്ന് സ്പീല്ബർഗ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കാണും: “ ഞാൻ സ്പീല്ബർഗ്, സ്റ്റീവൻ സ്പീല്ബർഗ്; ബാക്കി ഈ ഡ്യുവൽ പറയും!” ബാക്കി ഇന്നും ലോകം പറയുന്നു, ലോകത്തോട് അദ്ദേഹവും!

- Rahul Sharma
Pic Courtesy: Internet